و مهمترين مطلبى كه تمام پيامبران از جانب خداوند آورده‌اند ايمان بجانشينان آنها ، و پيروى از آنها در تمام امور ، و منحرف نشدن از آنهاست ، اين مطلب در شريعت و مرام همه پيامبران بوده ، و تنها اختلاف در شخص پيامبر و شخص جانشينان او و بعضى از عبادات است ، بنا بر اين هر كس به پيامبر ما صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و تمام آنچه را كه فرموده و همه جانشينانش اعتراف كند و از مسير آنها منحرف نشود و بدنبال ديگران نرود چنين كسى بر روش همه پيامبران خواهد بود . و احتمال دارد اين جمله اشاره باشد بمطلبى كه در بسيارى از اخبار هست كه اقرار به پيامبر ما صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و اوصياء آن حضرت از مطالبى است كه خداوند از همه پيامبران و امتهاى آنها اقرار گرفته است ، و بقولى مقصود اينست كه از اعتقادات دين اسلام شريك نورزيدن و نصب نكردن غير افراديرا كه خدا برگزيده براى امامت است ، و هر كس غير آن افراد را براى پيشوائى برگزيند شرك ورزيده بنا بر اين توحيد ، كه دين همهء پيامبران است مخصوص شيعه است ، ولى آنچه ما ابتداء ذكر كرديم روشن‌تر و متين‌تر است . 2 - حسين بن محمد از . . . از مالك بن اعين جهنى روايت كند كه از حضرت باقر عليه السّلام شنيدم ميفرمود : اى مالك خداوند دنيا را بدوست و دشمن ميدهد ولى دينش را نميدهد مگر بدوست « 1 » . 3 - وشّاء از . . . از حمران از حضرت باقر عليه السّلام روايت كند كه فرمود خداوند اين دنيا را بخوب و بد ميدهد ، ولى ايمان را نميدهد مگر ببرگزيدگان از آفريده‌هايش « 2 » . بيان : جوهرى گويد : صفوة الشيء يعنى خالص آن چيز و محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم صفوة اللَّه است از بين موجودات و برگزيده اوست ، ابو عبيده گويد صفوة بفتح و كسر

--> ( 1 ) كافى ج 2 ص 215 و محاسن ص 261 بنقل از عاصم . ( 2 ) كافى ج 2 ص 215 و محاسن ص 217 .